كدام حقوق، كدام بشر؟! /حسين بك وردى
موضوع «حقوق بشر در ايران»، پروژه جديدي است كه مثلث صهيونيسم، كشورهاي غربي و ضد انقلاب در چند ماه اخير آن را كليد زده اند. تشكيل شوراي حقوق بشر و تعيين گزارشگر ويژه براي ايران و مقدمه سازي براي ارسال آن به تهران از جمله طرح هاي مشتركي بود كه توسط ضد انقلاب ناكام فتنه88 و ...
مقدمه
سنگ اندازي دشمنان ملت ايران و ماجراي دشمني و ايجاد مشكل بر سر راه انقلاب اسلامي ايران، قصه ديرينه اي است كه به صورت سريالي ادامه دارد و هر روز به شكلي انجام مي شود. اگر از اول پيروزي انقلاب اسلامي ايران تا به حال مروري بر تحولات انقلاب و مشكلات پيش روي آن داشته باشيم به ليست بلندي از اين عداوت ها مي رسيم كه نشانگر عمق كينه آنها نسبت به اين نظام الهي و مردمي است؛ترتيب دادن چندين كودتا، مسئله تحريك قوميت ها و شورش عليه نظام نوپاي اسلامي، جاسوسي از طريق امكانات و ظرفيت هاي ديپلماتيك و سفارتخانه ها، تحريك رژيم بعثي عراق و پشتيباني از آن در يك جنگ تحميلي و نابرابر به مدت هشت سال، بلوكه و مسدودكردن حساب ها و دارايي هايي كه متعلق به ملت ايران است، ماجراي گوادلوپ1و2، دادگاه «ميكونوس»، تحريك و تشويق امارات براي ادعا در مورد مالكيت جزاير سه گانه ايراني، اتهام كمك و پشتيباني از طالبان و القاعده به ايران، طراحي و سازماندهي آشوب ها و كودتاي مخملي و انقلاب رنگي در ايران (سال هاي 87 و88)، حمايت از آشوبگران و مخالفان جمهوري اسلامي ايران، تحريم مقامات لشكري و كشوري جمهوري اسلامي ايران پس از ناكامي فتنه88 (ليست32نفره)، اختصاص بودجه هاي كلان براي براندازي و تغيير نظام سياسي ايران در كنگره آمريكا، جنجال در مورد برنامه صلح آميز هسته اي ايران و خارج كردن روند آن از مسير حقوقي و فني به مسير سياسي و امنيتي، طراحي و اجراي ترور دانشمندان هسته اي، علوم بنيادي و استراتژيك ايران، حمايت مالي و سياسي از منافقين و استفاده ابزاري از آنها در مقابله با ايران (جاسوسي و ترور)، اعلام و اعمال تحريم هاي گسترده به بهانه برنامه هسته اي ايران، تحريم اشخاص حقيقي و حقوقي در رابطه با پرونده هسته اي، تلاش براي اخلال در سيستم هاي فني هسته اي ايران (ويروس استاكس نت)، ايران هراسي و امنيتي كردن فضاي منطقه با تهديد نشان دادن جمهوري اسلامي ايران، گرفتن انگشت اتهام به طرف ايران و دادن نسبت دخالت در امور كشورهاي ديگر! و ...اين ها گوشه اي از سوابق و پرونده هاي سياه دشمنان انقلاب اسلامي ايران از جمله شيطان بزرگ، آمريكاست كه با استفاده و همراهي ناتوي نظامي و فرهنگي و به راه انداختن جنگ سخت(هشت ساله)، جنگ نيمه سخت (تحريم ها و محدوديت ها) و جنگ نرم عليه نظام جمهوري اسلامي ايران (راه اندازي شبكه هاي تلويزيوني و ماهواره اي)، به دنبال دستيابي به اهداف شوم و پليد خود بوده است.پس از اين كه توطئه «انحراف برنامه هسته اي ايران» به نتيجه نرسيد و جمهوري اسلامي ايران از حقوق حقه خود دفاع و با تمام قدرت نقشه هاي دشمنان را نقش بر آب كرد و آن را به مسير فني و حقوقي آن بازگرداند، توطئه ديگري در قالب «فتنه» عليه نظام جمهوري اسلامي اجرا شد كه مانند «جنگ احزاب»، تمام دشمنان جمهوري اسلامي ايران در جبهه مقابل نظام قرار گرفتند (تمام كفر در برابر تمام اسلام)، به طوري كه در داخل نظام براي عده اي خواص بي بصيرت تشخيص دوست و دشمن مشكل شد. اكنون كه پس از دو سال كه نقشه دشمنان خارجي و پياده نظام آنها در داخل، به همت پيروي از رهنمودهاي مقام عظماي ولايت و جانفشاني مردم ولايتمدار خنثي شده است، دشمنان كور اين نظام الهي جبهه ديگري را گشوده اند.
موضوع «حقوق بشر در ايران»، پروژه جديدي است كه مثلث صهيونيسم، كشورهاي غربي و ضد انقلاب در چند ماه اخير آن را كليد زده اند. تشكيل شوراي حقوق بشر و تعيين گزارشگر ويژه براي ايران و مقدمه سازي براي ارسال آن به تهران از جمله طرح هاي مشتركي بود كه توسط ضد انقلاب ناكام فتنه88 و تلاش هاي مذبوحانه ايالات متحده انجام گرفت. در راستاي اين پروژه، شوراي حقوق بشر در آخرين روز از اجلاس هفدهم خود، «احمد شهيد» وزير امورخارجه سابق مالديو را به عنوان گزارشگر ويژه «وضعيت حقوق بشر در جمهوري اسلامي ايران» منصوب كرد.تعيين گزارشگر ويژه بر اساس قطعنامه اي بود كه فروردين ماه امسال در شورا به تصويب رسيد. در اين قطعنامه كه با رأي مثبت 22 عضو، منفي هفت و همچنين ممتنع 14 عضو شورا به تصويب رسيد، شوراي حقوق بشر؟! حكم به تعيين گزارشگري ويژه براي نظارت بر وضعيت حقوق بشر جمهوري اسلامي ايران؟! داد. انتخاب يك ديپلمات مسلمان و از يك كشور فقير آسيايي از سوي شوراي حقوق بشر، يقيناً با هدف و منظور خاصي صورت گرفته است تا هزينه نپذيرفتن او را براي ايران بالا برده و از اين رهگذر، ماشين پروپاگانداي خود را به راه انداخته تا به تحريك افكار عمومي، اجماع جهاني و در نهايت محكوميت ايران منجر شود.
البته گذشته از پذيرفتن و نپذيرفتن وي كه همراه با فتنه بوده و اين نمايش پرده بعدي را به همراه خواهد داشت، تمام اين برنامه ها و طراحي ها از آن جهت كه به ناحق تحميل مي شود، مانند گذشته محكوم به شكست است، اما آنها چه اهدافي را در وراي اين بازي هاي سياسي دنبال مي كنند؟ با توجه به سابقه دشمني دشمنان و مسائل منطقه و ايران و البته حماقت دشمنان، مي توان اهداف زير را پيش بيني كرد:
1- متهم كردن نظام جمهوري اسلامي ايران به نقض حقوق شهروندان.
2- سياسي كردن موضوع «حقوق بشر» كه يك مسئله حقوقي است و بهره برداري از آن در راستاي تحريك افكار عمومي و به دنبال آن ايجاد اجماع جهاني عليه ايران مانند مسئله هسته اي.
3- تخريب چهره و وجهه نظام جمهوري اسلامي ايران در نزد شهروندان كشورهاي منطقه و ساير انقلابيون به عنوان الگوي قيام آنها با نشان دادن يك چهره ناقض حقوق بشر و دلسرد كردن انقلابيون از ادامه قيام و جلوگيري از انتشار اين حركت ها به قلب اروپا و آمريكا و نقاط ديگر.
4- كمك به ضدانقلاب و دلگرم كردن آنها به ادامه مخالفت و لجاجت بعد از شكست سنگين فتنه 88 و همچنين رسوايي پروژه هاي جاسوسي سيا، موساد و MI6 .
سوال اساسي از مدعيان!
در اين جا سوال و احياناً سوالاتي پيش مي آيد كه هر شخص منصف و صاحب عقل سليم به خود اجازه مي دهد كه آن را مطرح كند، سوالاتي از اين قبيل كه آيا كشورهايي كه به زعم آنها، وضعيت حقوق بشر در ايران نگران كننده است و براي آن گزارشگر ويژه تعيين مي كنند، خودشان به عنوان به اصطلاح مدعي «حقوق بشر؟!» آن را رعايت مي كنند؟ آيا آنها به مباني حقوق بشر- هر چند كه مباني آن هم جاي بحث دارد- پايبند هستند؟ چقدر شهروندان اين كشورها از رعايت حقوق شان رضايت دارند؟ اساساً منظور آنها از حقوق بشر چيست؟ آنها چه نوع حقوقي را مدنظر دارند و بشر مورد نظر آنها چه خصوصياتي دارد؟!
آنچه مسلم است، اين است كه حكام كشورهايي مانند ايالات متحده آمريكا، انگليس، فرانسه، آلمان و كشورهاي اروپايي ديگر مدعي حقوق بشر و همچنين ديكتاتور هاي مورد حمايت آنان مانند؛ عربستان، تونس، بحرين، يمن، اردن، ليبي، مصر و در نهايت بزرگترين جنايتكاران تاريخ بشريت، اسرائيل غاصب؛ به تنها چيزي كه اهميت نمي دهند «انسان به ماهو انسان» و كرامت انساني او و حقوق مسلم اوست و در خوش بينانه ترين حالت مي توان گفت، اينان در مورد حقوق بشر گزينشي و سليقه اي عمل مي كنند. تاريخ اين جنايتكاران مشحون از بي عدالتي ها، نسل كشي ها و جسارت به حقوق اوليه انساني است. شعار حقوق بشر و حمايت از حقوق شهروندان در ديگر كشورها فقط يك ترفند و يك دستاويز براي رسيدن به اهداف آنهاست.
در حالي كه حكام كشورهايي مانند بحرين، عربستان، يمن، ليبي و ... تقاضاي قانوني شهروندان شان براي داشتن حقوق اوليه مثل تعيين سرنوشت خود (طبق ماده 21 اعلاميه حقوق بشر) با سركوب و شكنجه و ارعاب و تهديد پاسخ مي گويند و معترضان را بدون رعايت حقوق زندانيان (طبق مواد 8، 9، 10 و 11 اعلاميه حقوق بشر) محاكمه مي كنند، هيچ كدام از كشورهاي غربي حامي اين حكام ظالم، واكنشي به نفع حقوق مردم اين كشورها نشان نمي دهند. حال بايد پرسيد، چرا شوراي حقوق بشر سازمان ملل نماينده هاي خود را به اين كشورها اعزام نمي كند؟ آيا آنجا بشر وجود ندارد؟! يا اين كه وجود دارد ولي حقوقي به آنها تعلق نمي گيرد كه نبود آن، موجب نگراني شود؟ و يا اين كه تلقي مدعيان از اين واژه چيز ديگري است كه آنجا موضوعيت ندارد؟ و سوال مهم تر اين كه واقعاً چه موضوع نگران كننده اي در ايران اتفاق افتاده است كه در مقابل اين همه كشتار و بي عدالتي در كشورهاي فوق، سكوت كرده و به موضوع ايران پرداخته اند؟ و از همه اعجاب انگيزتر اين كه، دو كشور ضدبشر بحرين و عربستان از جمله كشورهايي هستند كه به اعزام گزارشگر ويژه به ايران رأي مثبت داده اند!
البته ذكر اين نكته ضروري به نظر مي رسد كه با اين كه در پذيرش كليت «اعلاميه حقوق بشر» - كه داراي يك مقدمه و 30 ماده بوده و در10 دسامبر 1948 منتشر شده است- حرف و حديث هاي فراواني وجود دارد و همه مواد آن مورد تأييد اسلام و مباني آن نيست؛ ولي مسئله اي كه وجود دارد، همين حقوق و موادي كه با توافق خود اين كشورها به تصويب رسيده نيز رعايت نمي شود. حافظه تاريخ، نمونه هاي زيادي را به خاطر دارد كه چگونه مدعيان امروز حقوق بشر، به صورت وحشيانه اي متعرض حقوق شهروندان خود و ديگر كشورها شده اند. در ادامه به برخي از موارد نقض گسترده «حقوق بشر» در كشورهاي مدعي اشاره مي شود كه البته فقط مشتي از خروار است. كشورهاي مورد بررسي به اين جهت انتخاب شده اند كه هميشه مدعي دفاع از حقوق شهروندان كشورهاي ديگر هستند و به جاي متهم، در جايگاه مدعي قرار گرفته اند.
نقض حقوق بشر در ايالات متحده آمريكا
الف) نقض حقوق شهروندان در داخل كشور
ايالات متحده آمريكا از جمله كشورهايي است كه با وجود نقض گسترده حقوق اوليه شهروندانش و همچنين مردم ديگر كشورها، از مدعيان دروغين حقوق بشر بوده و هست. اين كشور در سال 2009 در گزارشي كه منتشر كرد،190 كشور دنيا را به نقض حقوق بشر متهم كرد، اما در آن گزارش، به موارد نقض حقوق بشر در داخل آمريكا هيچ اشاره اي نشده بود.(1)
موارد سازماندهي شده و گسترده نقض حقوق بشر در داخل آمريكا از اولين روزهاي تأسيس؛
- پايه گذاري امپراتوري آمريكا با خون سرخ پوستان (نسل كشي 5/18 ميليون سرخ پوست) و بيگاري هاي گسترده از برده هاي آفريقايي و نقض حقوق آنان.
- تبعيض نژادي همچنان در اين كشور جريان دارد و اين موضوعي است كه حتي مطبوعات و رسانه هاي آمريكايي نيز بر آن صحه مي گذارند و مسئولان كشوري كه با اشغال سرزمين بوميان آمريكايي ايجاد شده، حاضر نيستند اعلاميه مجمع عمومي سازمان ملل در خصوص حقوق بوميان را اجرا كنند.
- مهاجران و پناهندگان و افراد فاقد تابعيت در اين كشور، از حقوق بسيار كمي برخوردارند، در حدي كه در بسياري موارد، حق دسترسي آنها به مايحتاج اوليه زندگي و حقوق بنيادين بشر نقض مي شود.
- بر اساس آمارها، سياه پوستان كه 12 درصد ساكنان آمريكا هستند، 42 درصد زندانيان را تشكيل مي دهند. آنان فقيرترين و مظلوم ترين گروه جمعيتي آمريكا هستند و تبعيض عليه آنان در سيستم قضايي اين كشور به خوبي نمايان است.
- تا نيمه قرن گذشته بر سر در بسياري از موسسات و باشگاه ها و رستوران ها با خط درشت نوشته شده بود «ورود سياه پوستان و سگ ها ممنوع»!
- سياه پوستان بايد در اتوبوس و وسايل نقليه ديگر جاي خود را به سفيدپوستان مي دادند و يك سياه پوست حق نداشت اگر جايي براي سفيدپوستان نبود، روي صندلي بنشيند.
- در رستوران ها نيز به سياه پوستان اجازه نشستن نمي دادند و فقط در صورت ايستاده بودن آنها، حاضر به دادن غذا به آنان بودند. در سال 1950 نيز براي نخستين بار، تعدادي سياه پوست روي صندلي هاي رستوراني در «نورث كارولينا» نشستند كه در نتيجه 53 نفر از آنان دستگير و به چهار ماه زندان محكوم شدند.
- اعمال رفتار تبعيض آميز عليه رنگين پوستان مانند فرصت هاي شغلي ناكافي، دسترسي ناقص آنها به تجهيزات بهداشتي و امكانات آموزشي.
- مطابق برخي آمار 50 درصد كودكان سياه پوست اين كشور با فقر دست و پنجه نرم مي كنند و حقوق و درآمد سياهان 50 درصد حقوق سفيدپوستان است.(2)
- عدم اجازه به زندانيان مليت هاي خارجي براي ديدار با خانواده هاي شان.(3)
- كوتاهي در مبارزه با جرم و جرايم از جمله كاربرد سلاح گرم در جامعه و حتي محيط هاي آموزشي.
- جنايات گسترده خشونت آميز و تهديد زندگي، اموال و امنيت شخصي مردم.
- آمريكا بيشترين ميزان سلاح هاي شخصي را در كل جهان داراست. حدود 20 ميليون اسلحه شخصي در مالكيت شهروندان آمريكايي است.
- مردم آمريكا ساليانه هفت ميليارد گلوله خريداري مي كنند. در آمريكا افراد اجازه دارند كه پس از اظهار و بازرسي، اسلحه خالي خود را به داخل هواپيما ببرند.
- ساليانه حدود 30 هزار نفر در آمريكا بر اثر حوادث مربوط به اسلحه جان خود را از دست مي دهند.(4)
- فضاهاي آموزشي دبيرستان ها و دانشگاه ها، صحنه وقوع جرايم خشني مانند تيراندازي بوده و روز به روز وضعيت بدتر مي شود.(5)
-000/350/1 دانش آموز دبيرستاني حداقل يك بار با اسلحه زخمي شده يا مورد تهديد قرار گرفته اند.
- در سال تحصيلي 2007 و 2008، 34 دانش آموز مدرسه دولتي شيكاگو كشته شدند.
- در آمريكا هر 31 دقيقه يك قتل و در هر 8/5 دقيقه يك تجاوز به عنف اتفاق مي افتد.(6)
- در سال 2008، 14 ميليون نفر به دليل ارتكاب جرايم مختلف (به جز جرايم رانندگي) دستگير شدند و بنا بر آمار رسمي، از هر 100 هزار نفر ساكن آمريكا، 2/198 نفر دستگير و زنداني شده اند.(7)
- بنا بر گزارش اف بي آي، در سال 2008 تعداد 14 هزار و 187 نفر در آمريكا به قتل رسيده اند.(8)
- در نيويورك، 461 قتل در سال 2009 گزارش شده است و نرخ جرم در اين شهر، 1151 مورد به ازاي هر 100 هزار نفر رسيده است.(9)
- در 9/66 درصد قتل ها، 5/43 درصد دزدي ها و 4/21 درصد دعواهاي خشن، از اسلحه گرم استفاده مي شود.(10)
- بي تفاوتي به شخصيت انساني در آمريكا امري رايج است. در اين كشور حق خلوت و حقوق خانواده مورد نقض جدي قرار گرفته و شنود و كنترل كليه مكالمات و مكاتبات الكترونيكي به بهانه مبارزه با تروريسم، هيچ گونه حريم خصوصي براي افراد باقي نمي گذارد. اين كنترل تا به آنجا پيش رفته كه با وجود عدم رضايت شهروندان، از اسكنرهاي بدن نما در فرودگاه هاي اين كشور استفاده مي شود.(11)
- توجهي به حقوق افراد داراي معلوليت در آمريكا وجود ندارد تا حدي كه در اين كشور، افراد داراي معلوليت جسمي و رواني به مجازات اعدام محكوم مي شوند. اعدام «تراز لوئيس»، زن عقب مانده آمريكايي توسط دادگاه ايالت ويرجينيا، نمونه اي از اين مدعاست.
- آمريكا همچنين يكي از بزرگ ترين اشاعه دهندگان فحشاي كودكان بوده و بي توجهي به ارزش هاي خانواده از جمله مسائل مربوط به ازدواج همجنس بازان، مفاهيم حقوق بشر را در اين كشور دچار ضربات جدي كرده است.
- بر اساس گزارش ها، بيش از چند صد هزار دانش آموز در مدارس آمريكا مورد تنبيه جسمي قرار مي گيرند و فروش انسان ها، كودكان و قاچاق زنان يكي ديگر از موارد نقض حقوق بشر است.
- خشونت بي حد و حصر دولت آمريكا عليه اقليت هاي مذهبي به ويژه مسلمانان و ايجاد محدوديت ها براي ساخت مساجد در اين كشور و فعاليت هاي سازمان هاي اسلامي، نمونه اي ديگر از نقض حقوق بشر در اين كشور است.
- توهين به اسلام و مقدسات مسلمانان، حمله به مساجد، بازداشت هاي خودسرانه طولاني مدت و اخراج غيرقانوني افراد.(12)
- پس از حوادث 11سپتامبر 2001، اين حوادث به مثابه بهانه اي براي دشمني آشكار با آن گروه از كشورهاي اسلامي بود، كه فهرست آنان از قبل تهيه شده بود و پس از آن، عرب ها و مسلمانان به شكل بي سابقه اي هدف قرار گرفتند. شوراي روابط آمريكايي - اسلامي از افزايش 64 درصدي حوادث ضدمسلمانان در سال 2002 در مقايسه با يك سال پيش از حوادث 11سپتامبر خبر داد. اين گزارش موارد اصلي تبعيض، خشونت و سختگيري عليه مسلمانان آمريكا را شامل مي شود و از افزايش آن حكايت دارد.
- فاجعه «ويكو» واقع در ايالت تگزاس در سال 1993 و كشتار وحشيانه عده زيادي زن و كودك (82 نفر) به همراه رئيس و پيروان فرقه داووديان از جمله مواردي است كه دروغ بودن ادعاي حامي حقوق بشر و اقليت هاي مذهبي را فاش مي كند. رهبر فرزانه انقلاب اسلامي در اين خصوص و در يكي از نمازهاي جمعه (29خرداد88)، خطاب به سردمداران غرب، به ويژه آمريكا يادآور شدند كه كشوري كه دستش به خون افراد بي گناهي مانند زنان و كودكان پيرو فرقه ديويديان (داووديان) آلوده است، حق ندارد دم از حقوق بشر بزند.(13)
- بهره مندي همگان از تحصيلات، شغل، مسكن، تسهيلات درماني و بهداشتي و حتي دسترسي به دادگاه يا نهادهاي قانوني در اين كشور دچار مشكلات عمده و عديده است. حقوق اقتصادي ـ اجتماعي مردم آمريكا به حدي مورد خدشه قرار گرفته است كه خود نهادهاي آمريكايي، گزارش هاي متعددي از وضعيت كار و بيمه هاي اجتماعي در اين كشور و نقض حقوق افراد در اين خصوص ارائه مي دهند.
- بر اساس آمار و ارقام، در ?? سال گذشته بيش از 100 زن جوان تحت شرايط نامناسب در زندان «كارزول» كشته شده اند. تنها در اين زندان 1500 زن زنداني وجود دارد.
- گزارش هاي مكرري از مرگ زندانيان بر اثر رفتارهاي خشونت آميز نگهبانان زندان وجود دارد. طبق گزارش عفو بين الملل در سال 2008 ، از دستگاه هاي شوك دهنده در زندان هاي آمريكا به طور گسترده استفاده مي شود. از سال 2001 تا 2008 ، حدود 340 نفر بر اثر دستگاه هاي شوك دهنده پليس آمريكا كشته شده اند.(41)
- اكونوميست در تاريخ 10 مي 2008 گزارش داد، ايالات متحده از جمله اندك كشورهايي است كه در آن زندانيان از حقوق خود محرومند و در برخي ايالت هاي آمريكا، حتي رأي دادن را براي زندانيان ممنوع مي كنند.
- ايالات متحده همچنين تنها كشور جهان است كه احكام حبس ابد براي كودكان در آن صادر مي شود. بر اساس گزارش نقض حقوق بشر آمريكا در سال 2009، 2381 زنداني از اين نوع در زندان هاي ايالات متحده وجود دارد.
- حبس ابد كودكان بدون وثيقه كه به شيوه اي نامناسب اقليت هاي نژادي و قومي را تحت تأثير قرار داده است.(15)
- آمريكا پس از روسيه دومين كشوري است كه بيشترين شهروندان زنداني را دارد. آمار وزارت دادگستري آمريكا در تاريخ 14 مارس 1991 نشان داد كه تعداد زندانيان اين كشور در مقايسه با 12 سال پيش از اين تاريخ، دو برابر شده و آمار ديگري نشان داد كه در سال 1998 به بيشترين تعداد خود رسيد. بنا بر اين آمار، در نيمه سال 1998 حدود يك ميليون و 800 هزار زنداني در زندان هاي آمريكايي در بند بودند.
- در اين كشور هيچ نهاد مستقلي وجود ندارد كه بر رعايت حقوق بشر در هر سه سطح فدرال، ايالتي و محلي نظارت كند و آمريكا همواره از نظارت بين المللي در اين خصوص امتناع مي كند.
- حاكمان آمريكا خودشان كساني هستند كه از ناقضان حقوق بشر حمايت مي كنند. باراك اوباما رئيس جمهور آمريكا اعلام كرد كه افسران سازمان سيا كه در بازجويي هاي دردناك و غيرانساني افراد مظنون به تروريست، دست داشتند، تحت پيگرد قانوني قرار نمي گيرند. به عقيده او، اين افسران به دليل پايبندي؟! به قانوني كه در آن زمان به آنان ابلاغ شده بود، نبايد تحت پيگرد قرار بگيرند.
- نقض حقوق مردم تا جايي بوده كه خود وزارت خارجه آمريكا نيز به نقض حقوق بشر در ايالات متحده اذعان دارد.(16)
ب) نقض گسترده حقوق بشر در سطح بين المللي
ديدگاه آمريكا در برخورد با حقوق بشر در جهان عبارت است از اين كه؛ نظام هاي متحد آمريكا حتي اگر ميليون ها نفر را دستگير كنند، بكشند و يا به گرسنگي بكشانند، نظام هاي دموكراتيك هستند، اما نظام هايي مانند جمهوري اسلامي ايران كه با سياست هاي آمريكا مخالف است، حتي اگر تمام منابع و توان خود را براي حمايت از حقوق بشر و اجراي قوانين و آزادي هاي فردي و عمومي به كار گيرد، نظام هايي سركوبگر و استبدادي تلقي مي شوند. ارزش هايي مانند حقوق بشر و آزادي، امروزه به عنوان ابزاري براي اعمال فشارهاي سياسي و اهداف خاص از سوي داعيه داران آن تبديل شده است؛ چنان كه غرب در برابر بزرگ ترين نسل كشي رژيم صهيونيستي در غزه سكوت اختيار كرده و در عين حال بازي سياسي با ايران مبني بر اجراي حقوق بشر را به راه انداخته است.
گوشه اي از نقض حقوق بشر توسط ايالات متحده
- پرونده آمريكا در خصوص استفاده از حق وتو در شوراي امنيت، بي اساس بودن ادعاهاي آن مبني بر ميانجيگري بين كشورها و يا حمايت حقوق بشر در جهان را به خوبي نشان مي دهد. در موضوع فلسطين اشغالي، آمريكا 720 بار در فاصله سال هاي 1968تا 1998 از حق وتو براي خنثي كردن قطعنامه هاي مربوط به حقوق اساسي مردم فلسطين به سرزمين خود، بيرون راندن فلسطيني ها، مصادره زمين هاي آنان و نيز ساخت شهرك هاي رژيم صهيونيستي، توهين به مقدسات ديني، آزار و شكنجه زنان باردار تا سقط جنين آنان و اقداماتي از اين دست، استفاده كرده است.
- نگاهي به پرونده سراسر تحقير قوانين بين المللي توسط واشنگتن به درك بهتر پيشينه آمريكا در خصوص فرار از معاهده هاي بين المللي كمك مي كند. يكي از نمونه هاي اين اقدامات آمريكا، دخالت در نيكاراگوئه بود كه 75هزار قرباني ازجمله 29هزار كشته بر جاي گذاشت. به همين دليل، دولت نيكاراگوئه به دادگاه بين المللي متوسل شد كه اين دادگاه در 27 ژوئيه 1986 توسل به زور آمريكا در نيكاراگوئه را محكوم كرد و آن را به پرداخت غرامت فراخواند، اما آمريكا در پاسخ به آن از تسليم شدن در برابر اين حكم سر باز زد و گفت كه دادگاه بين المللي را به رسميت نمي شناسد.
نقض توافقنامه ژنو مصوب سال 1949
- خروج يكجانبه آمريكا از توافقنامه ABM در خصوص منع توسعه موشك هاي بالستيك با روسيه.
- آمريكا پروتكل «كيوتو» در خصوص گازهاي گلخانه اي را امضا نكرد، در حالي كه اين كشور نخستين عامل آلودگي محيط زيست و انتشار اين نوع گازهاست كه به كره زمين آسيب مي رساند.
- آمريكا كه خود را قهرمان دفاع از حقوق بشر مي داند، مهم ترين توافقنامه هاي حقوق بشر از جمله توافقنامه بين المللي حقوق اقتصادي، اجتماعي، حقوق شهروندي و سياسي، توافقنامه بين المللي مبارزه با تمام انواع تبعيض نژادي، توافقنامه حقوق كودكان، توافقنامه بين المللي مبارزه با شكنجه و توافقنامه ويژه اوضاع پناهندگان را امضا نكرده است و از توافقنامه مبارزه با توليد مين و استفاده از آن ضدمردم و نيز توافقنامه مبارزه با سلاح شيميايي و بيولوژيك خارج شد.
- اين كشور در طول چند دهه گذشته به ويژه پس از يازده سپتامبر، با استفاده از تئوري مبارزه با تروريسم توانسته است ركوردي بي سابقه را در نقض حقوق بشر به ويژه در خارج از مرزهاي خود باقي بگذارد.(17)
- اجراي عمليات هاي مخفيانه سيا به بهانه مقابله با تروريسم كه خارج از مرزهاي اين كشور صورت مي گيرد و همچنين عمليات ارتش اين كشور كه علناً به كشتار مي پردازند(عراق، افغانستان و پاكستان نمونه هاي در حال اجرا).
- دولت آمريكا خود را مقيد به هيچ گونه تعهد بين المللي در مبارزه با تروريسم نمي داند و به انواع شيوه ها، حقوق بشر را در ساير كشورها نقض مي كند كه نمونه آن، فجايعي است كه اين كشور در دو جنگ عراق و افغانستان مرتكب شده است. توسل به انواع شكنجه براي اعتراف گيري حتي در دستورالعمل هاي وزارت جنگ اين كشور وجود دارد و به آن عمل مي شود.
- بازداشت هاي خودسرانه، طولاني مدت و بدون دسترسي به محاكمه صالحه و نگهداري از افراد در زندان هاي مخفي توسط ارگان هاي دولت آمريكا چه در خاك اين كشور و چه خارج از آن، مشكلي جدي در دنيا ايجاد كرده است.
- در مورد عراق نيز آمريكا جنايت هاي فراواني در حق زندانيان اين كشور مرتكب شد و صدها اسير را در پادگان هايي در بيابان بدون آب سالم و امكانات اوليه بهداشتي، در حالي كه حق انتخاب وكيل نداشتند و دست هاي آنان با بندهاي پلاستيكي بسيار نازك بسته مي شد كه جراحت آن ماه ها طول مي كشيد تا بهبود پيدا كند، نگهداري مي كرد. قانون بين المللي و توافقنامه سازمان ملل مبني بر ممنوعيت جنايت كشتار جمعي مصوب سال 1948 در ماده دوم خود، جنايت جنگي و كشتار را ممنوع دانسته و بر مجازات عاملان آن تأكيد كرده است و در توافقنامه هاي ژنو مصوب سال 1949 بر حمايت غيرنظاميان در زمان جنگ و در شرايط اشغال يك كشور تأكيد شده است.
- هيئت اعزامي سازمان ملل متحد براي كمك به عراق (يونامي) در گزارش جديد خود اعلام كرد كه اوضاع در زندان هاي عراقي كه زير نظر نيروهاي آمريكايي قرار دارد، بسيار سخت است. بر اساس اين گزارش، بسياري از بازداشت شدگان در اين زندان ها ماه ها يا سال هاي متمادي است كه بدون تفهيم اتهام يا اجازه تماس با قاضي يا وكيل خود، محبوس شده اند.
- بنا بر گزارش كميته وابسته به پارلمان اروپا، عوامل سازمان سيا در شش سال پس از حوادث 11سپتامبر براي انتقال زندانيان به خارج از آمريكا، بيش از هزار پرواز داشته و در فرودگاه هاي اروپايي توقف كردند.
- وجود زندان هاي مخوف گوانتانامو در كوبا، ابوغريب در عراق، زندان هاي مخفي در افغانستان و ديگر نقاط جهان تنها گوشه اي از موارد نقض حقوق بشر اين كشور در سراسر دنياست. در اين زندان ها از شكنجه هاي سختي همچون غرق كردن مصنوعي، تمرين اعدام، تمرين تيراندازي و القاي خفگي استفاده مي شود.(18)
- ادامه فعاليت زندان گوانتانامو و بازداشت و شكنجه افراد در اين زندان بدون تفهيم اتهام و محاكمه در يك دادگاه صالحه. باراك اوباما تعهد داده بود تا بازداشتگاه گوانتانامو را تا ژانويه 2010 تعطيل كند اما تا پايان سال 2010 همچنان 147 نفر در اين زندان بازداشت بوده اند بدون آنكه فرايند قانوني محاكمه آنان طي شده باشد.(19)
- آمريكا بر خلاف معاهده ژنو، زندانيان گوانتانامو را زندانيان جنگي نمي داند و يا ساير حقوق آنان بنا بر معاهده هاي بين المللي در خصوص حقوق بشر را به رسميت نمي شناسد.
- استفاده از انسان ها به عنوان موش آزمايشگاهي؛ پايگاه خبري عربي «المجتمع» در گزارشي در تاريخ (5/3/2011) پرده از جنايت ديگري در عرصه نقض حقوق بشر توسط آمريكا برداشت. گزارش هولناك اين پايگاه حاكي از آن بود كه آمريكا براي كسب تجارب پزشكي در سال هاي 1946 و 1948 آزمايشات پزشكي خطرناكي را بر تعداد زيادي از مردم «گواتمالا» انجام داده است. محققان آمريكايي در آزمايش هايي محرمانه با تزريق آمپول تعدادي از مردم گواتمالا را به سفليس مبتلا كردند. اين آزمايش بر روي 969 نفر انجام شد بدون اينكه اين افراد از اهداف و نتايج آن مطلع باشند.
- مورد فوق نخستين رسوايي غيراخلاقي تاريخ آمريكا نبود و پيش از آن نيز در مورد شهروندان آمريكايي سابقه داشت. در فاصله سال هاي 1932 و 1972، 399 مرد سياه پوست نه تنها از درمان بيماري سفليس محروم شده بلكه با فريب اداره بهداشت آمريكا نيز روبه رو شدند. اين مسئله به رسوايي «تاسكيجي» شهرت يافت. اين رسوايي در 25 ژوئيه 1972 توسط «جان هيللر» خبرنگار فاش شد كه با اعتراض افكار عمومي جهان همراه شد.
- در سال 2006 شركت «گلاكسو اسميت كلاين» يكي از شركت هاي دارويي آمريكا بيش از نيمي از آزمايش هاي خود را بيرون از بازارهاي غربي به ويژه در كشورهاي فقير انجام داد.
- در مه 2007مجله «لوموند ديپلماتيك» نوشت: هدف از تحقيقات و آزمايش هاي شركت هاي دارويي عمدتاً آمريكايي در كشورهاي فقير، رساندن داروي مورد نياز به بيماران كشورهاي ثروتمند است و شناسايي و درمان بيماري هاي كشورهاي فقير اصلاً در اولويت اين شركت ها نيست.(20)
- آمريكا از انواع سلاح و با هر دستاويزي براي تجاوز به حقوق ملت ها استفاده كرده است كه بدترين آن استفاده از بمب هاي اتمي عليه مردم ژاپن در جريان جنگ جهاني دوم بود و پس از آن نيز با وجود ممنوعيت استفاده از سلاح هاي شيميايي بنا بر معاهده سازمان ملل، اين كشور در ويتنام سلاح شيميايي به كار گرفت. به علاوه جنايات متعددي در اين كشور مرتكب شد.
- كمتر جنگ، جنايت، بي بندوباري و يا تجارت مواد مخدر در آمريكاي لاتين را مي توان يافت كه آمريكا از طريق سازمان جاسوسي خود در آن دست نداشته است. مي توان گفت اين كشور در تمام كودتاهاي آمريكاي لاتين، با استفاده از به كارگرفتن هزاران مزدور، دست داشته است.
- آمريكا هنوز به مهم ترين كنوانسيون مرتبط با حقوق اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي كه از مهمترين اسناد حقوق بشر مي باشد، نپيوسته است. كميته حقوق كودك سازمان ملل متحد نيز اعلام كرده كه آمريكا يكي از بزرگترين توليدكنندگان و توزيع كنندگان فحشاي كودكان بوده و اين در حالي است كه تنها دو كشور در جهان به كنوانسيون حقوق كودك نپيوسته اند كه يكي از آنها آمريكا است.(21)
- تصويب و اعمال انواع تحريم هاي اقتصادي يكجانبه عليه ديگر كشورها (البته مخالفان؛ مانند ايران، كره، سوريه و ...) و ناديده گرفتن حقوق انسان ها.(22)
- مداخله در امور داخلي كشورها؛ غربي ها و به خصوص شيطان بزرگ آمريكا هرجا كه خواستند مداخله كنند سه هدف صوري ارائه كردند: 1- صلح جهاني 2- ياري مردم محلي 3- كمك به غير نظاميان بين المللي. آمار مداخلات آمريكا نشان مي دهد كه از سال 1945 تاكنون آمريكا 27 بار به كشورهاي ديگر به طور يك طرفه حمله كرده است.(23)
- بايد توجه داشت كه رابطه آمريكا با حقوق بشر تنها در نقض مستقيم حقوق بشر خلاصه نمي شود، بلكه حمايت از اقدامات ناقضين حقوق بشر نيز معاونت در جرم محسوب مي شود.(24)
- سابقه مداخلات آمريكا در امور داخلي ايران كه به موارد گسترده اي از نقض حقوق بشر در ايران توسط آمريكا اشاره دارد. (موارد اجمالي آن در مقدمه ذكر شد.) (25)
- حمايت آمريكا از اقدامات دولت بحرين در برابر معترضان، نشان دهنده معيارهاي دوگانه اين كشور در دفاع از حقوق بشر است. آمريكا كه همواره در مورد تساوي حقوق بشر تبليغ مي كند موارد آشكار نقض حقوق بشر را از سوي عربستان سعودي و بحرين و ظلم و ستم اين دولت ها را عليه مردم شان ناديده مي گيرد. آمريكا آشكارا از رژيم بحرين حمايت مي كند؛ در حالي كه اين رژيم صراحتاً موارد متعدد و مختلف حقوق بشر را در مورد شهروندانش نقض مي كند.(26)
- بمباران انقلابيون ليبي توسط نيروهاي ناتو در چندين نوبت به بهانه كمك به انقلابيون.
حمايت از شورشيان و كودتاگران در كشورهاي مخالف؛ براي مثال ايران. حمايت از منافقين، گروه هاي معارض كردي مانند پ ژاك، گروهك جندالشيطان و گروه هاي تجزيه طلب ترك و عرب (پان ترك ها و پان عرب ها) و اغتشاشگران.(27)
وضعيت حقوق بشر در انگليس
انگليس از جمله كشورهاي غربي است كه ادعا مي كند در تنظيم سياست خارجي خود موضوع حقوق بشر را به طور خاص مورد توجه قرار داده و اين مقوله را در مناسبات خود با ساير كشورها به عنوان يك ملاحظه اصلي در نظر مي گيرد. دولت انگليس برخلاف ادعاي حمايت از حقوق بشر نه تنها در موقعيت دفاع از حقوق بشر در ديگر كشورها نيست، بلكه خود مي تواند به دليل موارد مكرر و متعدد نقض حقوق بشر در داخل اين كشور مورد بازخواست قرار گيرد. اين در حالي است كه «سايمون گس» سفير انگلستان به بهانه روز جهاني حقوق بشر، در مطلبي در سايت سفارت انگلستان در تهران در تاريخ 9 دسامبر 2010 با گستاخي و پر رويي هر چه تمام تر به بيان مطالبي عليه جمهوري اسلامي پرداخت و در آن از ايران خواست تا از دستگيري هاي خودسرانه؟! خودداري كند و با اين كار به زعم خود وضعيت حقوق بشر در ايران را زير سوال برد.
دولت انگلستان نيز مانند ايالات متحده آمريكا، گزارش هايي را در خصوص وضعيت حقوق بشر در كشورهاي مختلف منتشر مي كند. از جمله در اوايل فروردين ماه 1390، وزارت خارجه اين كشور گزارشي را در مورد شرايط حقوق بشر در برخي كشورها منتشر كرد و در آن مدعي وخامت وضعيت حقوق بشر در ايران شد، اين در حالي است كه واقعيات موجود در هر دو عرصه سياست داخلي و خارجي انگليس مويد موارد متعدد نقض حقوق بشر از سوي اين كشور است.(28)
عدم احترام به حقوق اقليت ها و اديان ديگر
- خلأ آزادي مذهب در انگليس؛ 52 فروردين 1390 «زهرا كاظمي صالح» دانشجوي ايراني در لندن مورد حمله چهار دختر جوان انگليسي براي برداشتن حجاب از سرش قرار گرفت و به شدت مجروح شد.
- در سال 2006 ميلادي تحقيقي درباره وضعيت زنان محجبه در انگلستان و ابعاد حجاب در اين كشور صورت پذيرفت كه نتايج نگران كننده اي را در بر داشت. اين تحقيق با حمايت موسسه حقوق بشر اسلامي (IHRC) به مديريت مسعود شجره و به همت دكتر سعيدرضا عاملي و آرزو مرالي انجام شده بود كه به دليل طولاني بودن آن خوانندگان را به سايت موسسه حقوق بشر اسلامي انگلستان (www.ihrc.org) ارجاع مي دهيم.(29)
عدم رعايت حقوق انساني كودكان و زنان
- نقض حقوق كودك و استثمار كودكان به شكل نيروي كار ارزان و استفاده از افرادي زير سن قانوني براي حضور در ارتش و مشاركت آنان در مجموعه جرايم سازمان يافته.
- به اعتقاد سازمان هاي غير دولتي انگليس، پليس با دستگيري گسترده و بازداشت و نگهداري كودكان در بازداشتگاه ها و عدم تفكيك بزرگسالان و كودكان وضعيت بغرنجي را به وجود آورده است.(30)
- پليس انگليس و ويلز در سال هاي 2008و 2009 ، تعداد 53 هزار كودك را شبانه در بازداشتگاه ها و سلول هاي انفرادي خود نگه داشته است.
- از آنجا كه سن كيفري در انگليس 10 سال مي باشد، پليس اطلاعات ارائه شده توسط سازمان هاي غير دولتي را رد كرده و عملكرد خود را قانوني دانسته است، اما نهادهاي اجتماعي با انتقاد از وضعيت بازداشتگاه هاي پليس و نگهداري شبانه كودكان در آنها اعلام كرده اند كه اين فعاليت پليس، عملي شيطاني است و آثار بسيار مخربي را بر روح و روان كودكان بر جاي مي گذارد.
- بر اساس آمار از هر پنج جرم و جنايت خشونت آميز در انگلستان، يك جنايت عليه زنان است. از سوي ديگر انگلستان در دنيا به عنوان پايتخت تجارت جنسي زنان در جهان شناخته مي شود كه نمونه تام و تمام نقض حقوق بشر در غرب است. البته بايد به اين نكته نيز توجه كرد كه در فرهنگ ليبرالي غرب اساساً زن به عنوان يك انسان شناخته نمي شود!(31)
- سركوب و برخورد خشن با دانشجويان معترض در اين كشور به افزايش سه برابري هزينه هاي دانشگاه.
دخالت در امور داخلي كشورهاي ديگر و برخورد گزينش با موضوع حقوق بشر؛
- استثمار و استعمار كلاسيك و نو در اكثر كشورهاي دنيا و غارت ثروت هاي مادي و معنوي مستعمرات.
- پناه دادن و محافظت شبانه روزي از يك مجرم و مرتد و توهين كننده به مقدسات مسلمانان (سلمان رشدي ملعون).
- اظهارات مداخله جويانه در امور داخلي ايران؛ هوچيگري در مورد وضعيت حقوق بشر در ايران و همچنين مصاحبه با بي .بي. سي فارسي درباره برنامه هسته اي كشورمان و تحريم هاي ضدايراني.(32)
- تبديل سفارتخانه انگلستان به يكي از پايگاه هاي اصلي هدايت كننده و حامي اغتشاشات خياباني در جريان فتنه سال 88 تهران.
- انگلستان حامي اصلی تروريست هاي القاعده و طالبان؛ روزنامه ديلي تلگراف در تاريخ 6 ارديبهشت 1390 نوشت: يك سياستمدار افغان كه مرتبط با سرويس هاي اطلاعاتي انگليس و حامي اصلي تروريست هاي القاعده بود از بودجه كمكي انگليس به القاعده و طالبان خبر داد.
- انگليس بستر رشد تروريست ها؛ پايگاه ويكي ليكس بر مبناي آخرين اسناد خود اعلام كرد كه انگليس بستري براي پرورش تروريست ها بوده است. دست كم سي و پنج تن از زندانيان گوانتانامو در انگليس آموزش هاي تروريستي ديده اند و يكي از بمب گذاران القاعده مدتي براي سازمان اطلاعاتي انگليس كار مي كرده است.(33)
- همكاري با آمريكا در تجاوز به افغانستان و عراق و تضييع حقوق بيش از يك ميليون انسان در عراق و افغانستان.
- حمايت از كشتار شهروندان و نقض آشكار حقوق اوليه انساني در كشورهاي عربي و شمال آفريقا و سكوت در مقابل ددمنشي هاي ديكتاتورهاي عربي منطقه خاورميانه.
وضعيت حقوق بشر در فرانسه
دولت فرانسه از مدعيان به اصطلاح حقوق بشر و آزادي هاي اساسي در جهان به شمار مي رود كه هر از گاهي در حركتي نمايشي اقدام به انتشار گزارش هاي حقوق بشري عليه كشورهاي مختلف از جمله جمهوري اسلامي ايران مي كند. در حالي كه اقليت هاي قومي، نژادي و مذهبي فرانسه و همچنين مهاجرين، زنان و كودكان و... در وضعيت نامطلوبي قرار دارند. آن گونه كه واقعيات نشان مي دهد مهم ترين اصول حقوق بشر به شكل گسترده اي در اين كشور نقض مي شود. از جمله؛(34)
نقض آشكار موازين انساني، حقوق بين الملل و حقوق بشر به شكل گسترده؛
- آزادي يكي از اصول محوري حقوق بشر است كه در اصول متعدد اعلاميه جهاني حقوق بشر بر ضرورت رعايت آن تأكيد شده است؛ ولي به دلايل واهي از سوي دولت، برخي شهروندان و پليس اين كشور نقض مي شود. براساس ماده 18 اعلاميه و همچنين در ماده 19 اعلاميه جهاني حقوق بشر.(35)و ماده دوم قانون اساسي 1958 فرانسه (36)
- محاكمه افرادي نظير «روژه گارودي» نويسنده و محقق فرانسوي به دليل ترويج انديشه و نوشتن كتابي تاريخي و طرح واقعياتي مستند درباره صهيونيسم بين الملل و انكار هولوكاست.
- محروميت مسلمانان اين كشور از آزادي هاي فردي و اجتماعي(مانند تحصيل دختران محجبه در مدارس و دانشگاه ها) به بهانه دفاع از ارزش هاي سكولار، با به اجرا گذاشتن قانون منع حجاب.
- سركوب هر نوع همبستگي مسلمانان مقيم فرانسه با جنبش هاي اسلامي در الجزاير و فلسطين با فشار سياسي و تبليغاتي و زنداني كردن رهبران آنان.(37)
- تحقير اقليت هاي ديني همچون مسلمانان و قوميت هايي همچون عرب تبارها و سياه پوستان توسط مقامات عالي رتبه دولتي اين كشور علناً از طريق رسانه هاي عمومي و عدم به رسميت شناختن و محروميت از كرسي پارلمان و ديگر نهادهاي تصميم گيري.
- ناآرامي ها و اعتراضات عمومي كه در ارتباط با قتل دو نوجوان فرانسوي به دست نيروهاي پليس فرانسه رخ داد و شهرهاي مهم اين كشور را در برگرفت، مربوط به دو نوجوان مسلمان به نام «زياد بنا» 17 ساله و «بنو تراوره» 15 ساله بود. «نيكولا ساركوزي»، با اظهارات خود در پشتيباني از نيروي پليس و عليه نوجوانان، باعث خشم جوانان و نوجوانان مسلمان شد.
- نمونه ديگر، حمله پليس و گارد ويژه به زن و مرد مسلمان است كه در حال انجام فريضه نماز داخل مسجد «بلال» بودند.(38)
- كشور فرانسه داراي بيش از 60 ميليون جمعيت است: از نظر مذهبي 83 تا 88 درصد از آنها كاتوليك، 8 تا 10 درصد مسلمان، دو درصد پروتستان، يك درصد يهودي و 4 درصد هم متفرقه مي باشد. مسلمانان با جمعيتي قريب به ده درصد، از نظر مذهبي بعد از كاتوليك ها به عنوان دومين مذهب فرانسه به شمار مي آيند؛ اما با اين حال هيچ نماينده اي در اركان اصلي قدرت حتي پارلمان اين كشور ندارند. براساس مواد 2 و 7 اعلاميه حقوق بشر يكي ديگر از اصول محوري حقوق بشر مبارزه با هر نوع تبعيض ميان انسان هاست؛
- سابقه استعمار فرانسه و نگرش تحقيرآميز به ملت هاي تحت سلطه در الجزاير، مراكش، تونس، هند، چين و سرزمين هاي ديگري كه پيشتر قلمروي استعمار فرانسوي ها محسوب مي شده اند.(39)
- تبعيض نژادي عليه شهروندان فرانسوي آفريقايي تبار به ويژه در زمينه ارائه خدمات بهداشتي و درماني و كار و آموزش از سوي دولت.
- بدرفتاري پليس فرانسه با شهروندان فرانسوي آفريقايي تبار يا خاورميانه اي يكي از بزرگ ترين معضلات اين كشور است.
- در چند سال اخير در گزارش هاي سازمان هاي حقوق بشري از جمله عفو بين الملل نام فرانسه در ليست كشورهايي قرار دارد كه قتل هاي غيرقانوني در آنجا به وقوع پيوسته و بازداشت شدگان مورد شكنجه و سوء رفتار واقع مي شوند.(40)
- در حال حاضر در 200 زندان فرانسه بيش از 63 هزار زنداني وجود دارد كه يكي از بالاترين آمار در سطح اتحاديه اروپاست.
- بر طبق اعلام مديريت زندان هاي فرانسه در نيمه اول ژانويه 2009 تعداد خودكشي ها در زندان هاي فرانسه حدود دو برابر مدت مشابه سال قبل گزارش شده است. اين رقم دو برابر كشورهاي ديگر اروپايي نظير آلمان، بريتانيا و اسپانيا مي باشد. طي سه سال اخير در مجموع 304 زنداني در زندان هاي فرانسه خودكشي كرده اند و اين آمار روند تصاعدي دارد.
- بيش از 11 درصد از زنان فرانسوي (كه مورد مصاحبه قرار گرفتند) اعلام كردند كه مورد خشونت واقع شده اند. 40 درصد از اين 11 درصد در دوره كودكي مورد خشونت قرار گرفته اند، همچنين در حدود 3 درصد فرانسوي ها قرباني خشونت جنسي دائم در كودكي بوده اند.
- فرانسه متهم به نقض حقوق كودكان شد؛ به گفته مسئول نهاد مدافعان حقوق كودكان در فرانسه، بررسي ها نشان مي دهد كه اين كشور به اقدامات كافي براي حمايت از حقوق كودكان دست نزده و اين مهم در كشور نيز از سير نزولي برخوردار است.(41)
- به طور متوسط روزانه بيش از يك حكم محكوميت در دادگاه هاي فرانسه در مورد تجاوز به محارم و يا شخصي از اعضاي نزديك خانواده و يا اسلاف وي صادر مي شود.
- در دعواهاي خانوادگي در فرانسه در هر سه روز يك زن و هر 14 روز يك مرد كشته مي شود.
- تاكنون 48 رأي با موضوع حقوق بشر عليه فرانسه در دادگاه حقوق بشري اروپايي صادر شده است.
- در حال حاضر در فرانسه بيش از 7/9 ميليون نفر زير خط فقر زندگي مي كنند كه درآمد روزانه آنها براساس معيارهاي بانك جهاني و صندوق بين المللي پول پايين تر از استانداردهاي لازم است. اين در حالي است كه اين رقم در سال 2005 حدود 7/7 ميليون نفر بود. بحران اقتصادي باعث افزايش بيكاري، جنايت و كاهش سطح و استاندارد زندگي فرانسويان شده كه نارضايتي هاي زيادي را به دنبال داشته است.
- بستن فضاي اجتماعي براي بسياري از گروه هاي اقليت فرانسه و بازگذاشتن دست صهيونيست ها براي فعاليت همه جانبه در اين كشور.(42)
- خشونت نيروهاي پليس فرانسه در درگيري هاي اخير بين معترضان و نيروهاي امنيتي در شهر مونترويل در نزديكي پاريس.
علاوه بر موارد فوق، بدرفتاري و خشونت عليه مهاجران، قاچاق دختران و زنان در فرانسه (برطبق گزارش كميته مبارزه با اشكال تبعيض عليه زنان سازمان ملل متحد)، خشونت فزاينده عليه زنان فرانسوي، نقض آشكار حقوق اساسي مسلمانان و ساير اقليت ها و اقدامات نژادپرستانه عليه آنان و... از جمله موارد آشكار نقض حقوق بشر در فرانسه است.(43)
- حمايت و اعطاي حق شهروندي به مجرمان سياسي و امنيتي و فراري شده از ايران نظير رجوي و بني صدر.
وضعيت حقوق بشر در آلمان
كشور آلمان نيز از جمله كشورهايي است كه سابقه و پرونده اي سياه در زمينه حقوق بشر دارد و كلكسيوني از موارد نقض حقوق بشر را به جاي گذاشته است. مواردي از قبيل:
- اجبار اقليت ها به پذيرش ارزش هاي غربي بر خلاف اعلاميه جهاني حقوق بشر و اقداماتي نظير برنامه كميسيون مهاجرت آلمان براي مجبور كردن مهاجران به امضاي تعهدنامه براي پذيرش ارزش هاي غربي بر خلاف اعلاميه حقوق بشر.
- تصويب قوانين تبعيض آميز ضد حقوق اقليت هاي مسلمان مانند قانون منع حجاب معلمان در مدارس و دانشگاه ها مصوب سال 2006 آن هم در شرايطي كه اسلام سومين دين آلمان است و چهار ميليون نفر مسلمان در آلمان وجود دارد.
- جلوگيري از تحصيل تعدادي از دختران آلماني به خاطر حجاب، نمونه ديگري از نقض آزادي هاي مذهبي است.
- برخورد تبعيض آميز در حقوق بشر و فشار و اجبار «صباح الدين تركيلماز» امام جماعت مسجد فاطمه الزهراي فرانكفورت به استعفا و ترك شهر به جرم اعتراض عليه تروريزم دولتي رژيم صهيونيستي و اعتراض به كشتار غير نظاميان در غزه و به جرم تبليغ دكترين مهدويت به عنوان يك امر بين ديني.
- عدم وجود فرصت هاي شغلي برابر براي مسلمانان و تبعيض منفي دولت عليه آنان.
- بر اساس گزارش موسسه جامعه باز بسياري از مهاجران در آلمان زندگي سختي دارند؛ اما اين موضوع به ويژه درباره زنان محجبه و مشكلات آنها در يافتن شغل مناسب به اوج مي رسد.
- نقض اصول اسلامي در مدارس آلمان و اجبار اقليت ها نظير اقدام دادگاه شهر مونستر آلمان كه با درخواست مسئولان مدارس آموزش عمومي مبني بر اجباري كردن حضور دانش آموزان دختر مسلمان در كلاس هاي عمومي آموزش شنا موافقت كرد. نيز دادگاهي ديگر كه به معلم مسلمان محجبه حتي اجازه استفاده از كلاه را نيز نداد.
- وجود حمله هاي نژادپرستانه عليه اقليت ها در آلمان كه ترور مروه شربيني تنها يكي از آن ها بود. كه در اين موارد اقدامات لازم از سوي پليس آلمان صورت نمي گيرد. (مانند عدم جلوگيري پليس از ترور مروه شربيني و شليك به همسر وي كه قصد دفاع داشت.) دولت و رسانه هاي آلمان در اين مورد در سكوت كامل به سر بردند.
- ممانعت دولت آلمان از نماز دانش آموزان مسلمان در مدارس و اجبار به تجديد نظر در حكم دادگاهي كه اجازه نماز به مسلمانان در مدارس را در سال 2009 صادر كرده بود.
- پذيرش فشارهاي اقليت هاي تماميت خواه عليه مسلمين نظير لغو كنفرانس اسلام شناسي در مونيخ با اعتراض و فشار يهوديان؛ كنفرانس «تجلي خداوند در اسلام» كه قرار بود در دانشگاه لودويگ ماكسيميليان شهر مونيخ آلمان برگزار شود به بهانه انتقاد شوراي مركزي يهوديان برگزار نشد.
- عدم ممانعت از اقدامات نژاد پرستانه عليه مسلمانان؛ افراد خرابكار به قبرستاني متعلق به مسلمانان در شهر هامبورگ آلمان حمله كردند در حالي كه دولت آلمان هيچ واكنشي به اين مسئله نشان نداد.
- تبديل آلمان به پايگاه هميشگي براي برگزاري كنفرانس هاي ضد اسلامي در اروپا.
- برگزاري نشست كنگره ضد اسلام گرايي در لوركوزان آلمان؛ برگزاركنندگان اين كنگره هدف از برگزاري آن را مخالفت با ساخت يك مسجد و اعلام نگراني از گسترش اسلام و اسلامي شدن آلمان عنوان كرده بودند.
- قانوني كردن جاسوسي منازل مسلمانان آلماني؛ دولت آلمان قصد دارد با تصويب قانون جديد به دفتر مشترك مبارزه با تروريسم اين كشور اجازه دهد تا دوربين هاي مخفي و شنود در منازل مسلمانان اين كشور نصب كند.
- توهين هفته نامه آلماني دي ولت به اسلام بدون واكنش دولت.
- دامن زدن به اسلام هراسي (islamophobia).
- تبليغات اسلام هراسانه در تلويزيون دولتي آلمان به حدي است كه مادر قاتل مروه شربيني در گفت وگو با بيلد گفت تلويزيون باعث نفرت پسرم از اسلام شد!
- تأييد نگراني مسلمانان از تبعيض نژادي در آلمان به وسيله گزارشگر سازمان ملل. وي بعد از ديدار ده روزه از آلمان اعلام كرد: برلين براي مقابله با نژاد پرستي و تبعيض نژادي بايد كارهاي زياد و اقدامات فوري انجام دهد.
عدم توجه به حقوق شهروندان از جمله زنان و كودكان؛
- بر اساس گزارش كميته رفع تبعيض عليه زنان سازمان ملل متحد، موارد متعدد نقض اين مورد در آلمان مشاهده شده است، تخريب و تحقير جايگاه زن، تبعيض حرفه اي زنان، تبعيض عليه زنان مهاجر و اقليت ها، بهره برداري جنسي از زنان از جمله اين موارد مي باشد.
- بر اساس گزارش 2008 كميته حقوق كودكان سازمان ملل متحد، شركت مستقيم و غير مستقيم كودكان در خشونت ها و مناقشات مسلحانه، نقض حقوق و مشكلات كودكان مهاجر، از موارد عدم توجه به وضعيت حقوق كودكان است.
- خودكشي در آلمان به ساليانه 10 هزار نفر و روزانه 15 نفر رسيده است.
نقض حقوق ساير ملت ها و حمايت از تروريسم دولتي؛
- تأمين سلاح هاي كشتارجمعي ميكروبي و شيميايي براي عراق در جنگ هشت ساله بين ايران و عراق.
- ايفاي نقش منافقانه و تبعيض آميز در تعامل با مردم ايران و جلوگيري از دستيابي مردم ايران به انرژي صلح آميز هسته اي و فضا سازي خارج از چهارچوب و خلاف واقع مسئولان آلمان در مورد انرژي صلح آميز هسته اي جمهوري اسلامي.
- دامن زدن به ايران هراسي با نمايش دروغين نقض حقوق بشر در ايران نظير سخنراني توهين آميز «گيدو وستورله» وزير امور خارجه در مورد وضعيت حقوق بشر در ايران.
- دستگيري و زنداني نمودن بدون اتهام واضح، «كاظم دارابي» دانشجوي ايراني در وضعيت غير انساني به مدت 15 سال در آلمان.
- دخالت در امور داخلي ايران به وسيله رسانه هاي آلمان و مشخصاً دويچه وله و دويچه وله فارسي كه بعد از انتخابات دهم رياست جمهوري شدت يافت.
- نقش آلمان در تشكيل فلسطين اشغالي، به رسميت شناختن رژيم صهيونيستي و پول هايي كه در دهه 1950 از جانب آلمان به صورت داوطلبانه به اين رژيم داده شده است و زمينه تروريسم دولتي رژيم صهيونيستي را فراهم آورده است.
- اجازه دادن به آمريكا براي آدم ربايي و رفتارهاي غيرقانوني نظير 390 پرواز غيرقانوني سيا و آدم ربايي آنها در فضا و خاك آلمان در دوره سوسيال دموكرات ها
- جلوگيري دولت آلمان از بررسي جرم عليه رامسفلد و بوش كه به وسيله فعالان محلي حقوق بشر به دادگاه هاي آلمان ارائه شد.
- جنايات مرتكب شده در افغانستان به همراه تصاوير منتشر شده در مورد اقدامات شنيع و ضدانساني شش سرباز آلماني در افغانستان با مرده ها و نيز بحث هاي موجود در مورد معروف به ابوغريب آلماني.(44)
وضعيت حقوق بشر در عربستان
عربستان يكي از بدترين كشورها در زمينه رعايت نكردن حقوق بشر و آزادي هاي فردي در جهان شمرده شده و از تجاوز به حقوق زنان در عربستان، قلع و قمع اقليت هاي ديني و قومي، رعايت نكردن آزادي هاي اجتماعي و جلوگيري از آزادي بيان و قلم به عنوان ديگر موارد نقض حقوق بشر در اين كشور ياد شده است.
- عربستان از نظر آزادي اديان و مذاهب در بدترين حالت خود قرار دارد؛ به گونه اي كه شيعيان اين كشور حتي در مساجد خود قادر به اداي فريضه نماز نيستند. طبق آخرين سرشماري، 10 تا 15 درصد جمعيت عربستان، شيعه هستند.
- جلوگيري از انجام اعمال مذهبي شيعيان و حجاج در مكه و مدينه، نشر اكاذيب و افترا در مورد اعتقادات شيعيان.
- كشتار وحشيانه حجاج ايراني توسط آل سعود در 29 تير 1367 مصادف با 5 ذي الحجه 1408.
- عربستان تاكنون ده ها شيعه را به جرم شركت در اعياد و يا عزاداري ها روانه زندان كرده است. اين كشور با ورود علني در جنگ با شيعيان يمن، دست به جنايات وحشيانه زده و موشك هاي فسفري عليه مردم اين منطقه استفاده كرده است.
- دخالت نظامي دولت عربستان در مسئله داخلي بحرين، مخالف نص صريح منشور ملل متحد بوده و نقض آشكار قوانين بين المللي به شمار مي آيد.
- ممانعت از اعطاي مجوز رسمي ساخت مساجد شيعه در خارج مناطق احساء، قطيف و نجران كه داراي اكثريت شيعه هستند بدون ارائه هيچ دليل روشني.(54)
- عدم برخورداري مردم از حقوق مدني و سياسي نظير آزادي بيان و تجمعات.
- نقض حقوق 9 ميليون زن و دخترعربستاني، هشت ميليون كارگر خارجي و يك ميليون شيعه.
- سيستم پادشاهي اين كشور اجازه ورود مردم به عرصه تصميم گيري را نمي دهد.
- درباره اوضاع زنان نيز بايد گفت اگرچه در شهر هاي بزرگ و اصلي مثل جده و رياض اخيراً زنان آزادي هايي پيدا كرده اند، اما بسياري از زنان در اين كشور با محدوديت هاي بسياري دست به گريبان هستند. علاوه بر اينكه زنان عربستاني حق داشتن هويت مستقل و همچنين اجازه رانندگي را ندارند، بسياري از آنان با نحوه برخورد ظالمانه همسران خود دست به گريبانند و آنها حتي حق داشتن تلفن همراه را ندارند.
- ساليانه هزاران نفر به طور ناعادلانه محاكمه يا مورد بازداشت خشونت آميز واقع مي شوند. همچنان به زنان عربستاني اجازه كار يا سفر بدون اذن سرپرست داده نمي شود.(46)
- بازداشت خودسرانه فعالان سياسي و عدم دسترسي آنها به وكيل و حقوق اوليه زنداني.
- بدرفتاري كارفرمايان سعودي با كارگران مهاجر و عدم احقاق حقوق كارگران در محاكم قضايي.(47)
- وجود دادگاه هاي سري در عربستان.
- فقر در پادشاهي نفت خيز عربستان نيز نگران كننده است. مردم (درصد بسياري از جوانان) با وجود ثروت نفتي عظيم عربستان در دام فقر و بيكاري گرفتار شده اند.
- تقسيم ناعادلانه ثروت در كشور عربستان و بهره مندي يك قشر خاص از آن به خاطر فساد گسترده اداري، مالي و سياسي.
- عدم حاكميت مردم عربستان بر سرنوشت خود.
- فرمايشي بودن اعضاي مجلس.
- تجارت و قاچاق انسان در اين كشور به اذعان خود دولت عربستان سعودي.
- تداوم نقض حقوق بشر در عربستان سعودي هر چند با سكوت معنادار سران كشورهاي مدعي دفاع از حقوق بشر.(48)
- شركت در سركوب ظالمانه و غيرقانوني مردم بحرين؛ اشغالگران سعودي از فاصله نزديك از گازهاي سمي و گلوله هاي پلاستيكي عليه زنان بحريني استفاده مي كنند.
- حمايت آل سعود از ديكتاتورهايي همچون حسني مبارك و پناهندگي به بن علي در حالي كه دست شان به خون مردم بي گناه آلوده است و همچنين ارائه طرح هايي براي مصونيت عبدالله صالح رئيس جمهور يمن در حالي كه موجب كشته شدن صدها تن شده است نمونه هاي ديگري از حمايت از تروريست ها توسط اين كشور است.
- ماجراي حمايت آل سعود از رژيم صهيونيستي در حمله به حزب الله و نوار غزه كه بعدها در اسناد ويكي ليكس منتشر شد.
- تجهيز گروه هاي تروريستي همچون «ابومصعب الزرقاوي» كه غيرنظاميان بسياري از مردم عراق را با بمب گذاري به كشتن داده است.
وضعيت حقوق بشر در بحرين
بحرين و عربستان به اين دليل در شمار اين كشورها آمده كه؛ علي رغم نقض گسترده حقوق مردم، در رأي گيري عليه ايران در شوراي حقوق بشر رأي مثبت دادند. در ادامه به مواردي از نقض حقوق انساني در اين كشور اشاره مي شود؛
-نقض حقوق بشر و جنايت عليه بشريت و نسل كشي شيعيان.
- هتك حرمت مقدسات و تخريب گسترده مساجد و حسينيه ها و سوزاندن قرآن در يك كشور با اكثريت شيعه و مسلمان.
- دستگيري پزشكان و پرستاران به علت رسيدگي به آسيب ديدگان.
- دستگيري عده زيادي از معلمان به علت غيبت در روزهاي اعتصاب مردمي و تعداد زيادي از دختران دانش آموز كه در راه پيمايي هاي مسالمت آميز شركت كرده بودند.
- بازداشت عده اي از زنان باردار كه در مواردي دچار سقط يا مرگ فرزندان شان شده اند.
- بازداشت و حبس «آيات القرمزي» به علت خواندن ابياتي ضد سياست پادشاه و نخست وزير.
- تيراندازي عمدي به طرف «سيد احدالسادي»، نوجوان 15 ساله اي كه در نزديكي خانه پدربزرگش مشغول بازي بود، با گلوله نظامي و جنگي و شهادت او و همچنين شهادت كودك 6 ساله با گازهاي سمي.(49)
- عدم امنيت آمبولانس ها، بيمارستان ها و درمانگاه ها و نيز پزشكان، پرستاران و كاركنان درماني. حداقل 32متخصص كادر درماني طي چند ماه گذشته توسط نيروهاي امنيتي ربوده شده و به سلول انفرادي انداخته شده اند.
- شكنجه و سوءرفتار با بازداشتي ها در بحرين. چهار تن در جريان بازداشت به طور مشكوكي جان باخته اند.(50)
در كل مي توان گفت موارد زير از مواد اعلاميه جهاني حقوق بشر در كشور بحرين و خصوصاً در چند ماه اخير نقض شده است:
- به رسميت شناخته شدن آزادي مذهب و عقيده سياسي (ماده 2 اعلاميه جهاني حقوق بشر)؛
- لزوم احترام به آزادي هاي اساسي به دور از هرگونه تبعيض مذهبي (ماده 1 منشور ملل متحد)؛
- به رسميت شناخته شدن حق آزادي و امنيت شخصي (ماده 3 منشور ملل متحد)؛
- منع هرگونه شكنجه متهمان (ماده پنجم اعلاميه جهاني حقوق بشر)؛
- حق افراد در رجوع به محاكم ملي در برابر تجاوز به حقوق اساسي آنان(ماده 8 اعلاميه جهاني حقوق بشر؛
- رعايت امنيت شخصي افراد و عدم ورود خودسرانه به منازل (ماده 12 اعلاميه جهاني حقوق بشر)؛
- حق آزادي مذهب، عقيده و برگزاري مراسمات مذهبي به طور عمومي يا خصوصي(مواد 18و19 اعلاميه حقوق بشر).
شايان ذكر است كه در كشورهايي كه حكومت آنها اسلامي است و داعيه حكومت اسلامي دارند بايد علاوه بر رعايت اعلاميه حقوق بشر(البته مواردي كه با اسلام سازگار است)، حقوقي را كه اسلام به عنوان دين خاتم و كامل ترين اديان به آن توجه كرده و تأكيد كرده است، در مورد شهروندان رعايت شود. افتخار نظام جمهوري اسلامي ايران اين است كه پس انقلاب اسلامي 22بهمن 1357، قوانين و قواعد دين مبين اسلام را كه مطابق با نص قرآن و سيره ائمه معصومين (ع) است، پس از وضع و تأييد خبرگان قانون اساسي و با مراجعه به آراي مردم به عنوان برنامه خود قرار داده است و مردمي ترين(دموكراتيك) نظام موجود در دنيا را به منصه ظهور رسانده است كه در آن مردان، زنان و كودكان، اقليت ها و اقوام مختلف از حقوق حقه خود برخوردارند. اما دشمنان ديرينه اين نظام الهي آن را بر نمي تابند و همواره درصدد نشان دادن يك چهره ضدمردمي و ضدانساني از آن هستند و به نظر مي رسد آخرين حربه آنها «حقوق بشر» است. اصطلاحي كه در اين ميانه مظلوم واقع شده و نه «حقوق» آن مشخص است و نه «بشر» آن. البته ناگفته پيداست كه اين حربه آنها نيز به مانند موارد قبل محكوم به شكست بوده و نتيجه اي جز افتضاح براي آنها نخواهد داشت و يك بار ديگر حقانيت نظام جمهوري اسلامي ايران را به جهانيان ثابت خواهد كرد.
